می‌خواهم اینجا کاملاً رک و صریح باشم. با اینکه از طیف گسترده‌ای از بازی‌ها لذت می‌برم، یک «سبک» وجود دارد که چندان طرفدارش نیستم... روگ‌لایک‌ها (Roguelikes). اشتباه برداشت نکنید، جذابیت این سبک را درک می‌کنم و طی سال‌های گذشته تعداد زیادی از آن‌ها را تجربه کرده‌ام، اما جزو افرادی نیستم که با هر عنوان جدیدی در این سبک به‌راحتی هیجان‌زده شوند. بنابراین وقتی Dead Cells برای اولین بار معرفی شد، راستش توجه چندانی به آن نکردم. آیا جالب به نظر می‌رسید؟ بله. آیا فکر می‌کردم قرار است آن را بازی کنم؟ احتمالاً نه. تا اینکه یک شب شنبه که کار دیگری برای انجام دادن نداشتم، تصمیم گرفتم شانسم را با این بازی امتحان کنم.
کاش زودتر بازی‌اش کرده بودم.
نکته شگفت‌انگیز درباره Dead Cells این است که با یک بازی روگ‌لایک طرف هستیم که به‌وضوح با در نظر گرفتن «همه» طراحی شده است. این بازی می‌تواند به همان اندازه‌ای که خودتان می‌خواهید آسان یا سخت باشد و سبک مترویدوانیا (Metroidvania) را به شکلی بی‌نقص با ویژگی‌های روگ‌لایک ترکیب می‌کند. نه‌تنها این‌طور است، بلکه اگر واقعاً بخواهید، می‌توانید ویژگی‌های روگ‌لایک بازی را غیرفعال کنید و آن را مانند یک بازی اکشن معمولی با دوربین سایداسکرولر (Side-scrolling) تجربه کنید. این قابلیتی است که تقریباً هیچ‌وقت در این سبک دیده نمی‌شود و باعث می‌شود بازی برای گروه کاملاً متفاوتی از بازیکنان نیز جذاب باشد.
با تمام این توضیحات، خود بازی چطور است؟ من شخصاً آن را هم در قالب یک روگ‌لایک و هم به‌عنوان یک بازی اکشن مترویدوانیا تجربه کردم و در طول مسیر تمام بسته‌های الحاقی (DLC) را هم انجام دادم. این نشان می‌دهد که چقدر از بازی لذت بردم و هنوز هم قصد دارم برای تجربه چالش‌های اضافی آن دوباره به سراغش بروم. اما چرا؟ چرا این‌قدر از آن لذت بردم؟ و مهم‌تر از آن، آیا شما هم از آن لذت خواهید برد؟
خب، امروز امیدوارم بتوانم به تمام این سؤال‌ها پاسخ بدهم!
داستان :
داستان Dead Cells اصلاً روایت سرراستی ندارد. در ابتدای بازی، خودمان را به شکل یک توده عجیب سبزرنگ می‌بینیم که توانایی کنترل بدن مرده‌ها را دارد. با تسلط بر جسدی که در یک زندان پیدا می‌کنیم، کاوش در این دنیای عجیب و تاریک را آغاز می‌کنیم؛ دنیایی که ساکنانش دچار نوعی «فساد» شده‌اند. انسان‌ها، حیوانات و تقریباً هر موجود دیگری به هیولاهایی وحشتناک تبدیل شده‌اند و این وظیفه شماست که در مسیر رسیدن به «پادشاه»، به رنج آن‌ها پایان دهید.
اگرچه بازی چند میان‌پرده کوتاه دارد، اما داستان آن عمدتاً از طریق محیط و سرنخ‌های کوچکی روایت می‌شود که در طول مسیر پیدا می‌کنید. بعضی از این سرنخ‌ها در واقع ارجاعاتی به بازی‌های ویدیویی دیگر هستند (برای مثال، می‌توانید جسدی را پیدا کنید که یک Headcrab از مجموعه Half-Life روی آن قرار دارد)، اما برخی دیگر به اتفاقاتی که واقعاً در داستان جریان دارند اشاره می‌کنند. افرادی که از پشت درهای بسته درخواست کمک می‌کنند، اتاق‌های قدیمی با یادداشت‌هایی که ساکنان سابق آنجا به جا گذاشته‌اند و باس‌هایی که نشان می‌دهند چیزی فراتر از یک دشمن ساده برای شکست دادن هستند. این داستانی نیست که مدام خودش را به شما تحمیل کند، اما اگر واقعاً به جزئیات توجه کنید، کم‌کم می‌توانید تکه‌های آن را کنار هم قرار دهید.
با این حال، داستان در واقع نقطه قوت اصلی بازی نیست. این یک بازی اکشن خالص است و در همین زمینه است که واقعاً می‌درخشد!
چرخه اصلی بازی:
هسته اصلی Dead Cells بر پایه چرخه گیم‌پلی روگ‌لایک آن شکل گرفته است. همان‌طور که قبلاً اشاره کردم، می‌توان این ویژگی را «غیرفعال» کرد، اما این کار مانع از تغییر چرخه‌های اصلی بازی نمی‌شود.
وقتی یک بازی جدید را شروع می‌کنید، همیشه از زندان آغاز خواهید کرد. همیشه بدن پیش‌فرض خود را بدون هیچ ارتقا یا تجهیزات خاصی به دست می‌آورید و همیشه برای برداشتن تجهیزات اولیه وارد اتاق بعدی می‌شوید. این تجهیزات می‌توانند شمشیر، کمان یا سپر باشند و اجازه دارید دو مورد از آن‌ها را همراه خود داشته باشید. در اولین باری که بازی را شروع می‌کنید، گزینه دیگری در اختیار نخواهید داشت، اما با پیشرفت در بازی، درها و محتوای بیشتری به آن اضافه می‌شوند.
در هر صورت، بازیکنان باید چند بار بمیرند یا یک دور کامل بازی را به پایان برسانند تا تمام قابلیت‌ها باز شوند؛ و در واقع دیر یا زود خودتان هم خواهان انجام این کار خواهید بود. بنابراین، با اینکه می‌توان ویژگی‌های روگ‌لایک را غیرفعال کرد، پیشنهاد می‌شود در ابتدا بازی را به روش «معمول» تجربه کنید. (البته می‌توانید چند بار خودتان را بکشید یا گزینه شروع مجدد را انتخاب کنید تا چند چرخه اول را پشت سر بگذارید.)
وقتی بازی متوجه شود که چند بار به زندان برگشته‌اید، گزینه‌های بسیار بیشتری در اختیارتان قرار می‌گیرند و آزاد هستید هرطور که می‌خواهید بازی کنید. سلاح‌ها، مهارت‌ها و سایر آیتم‌هایی که در طول مراحل به دست می‌آورید، به مجموعه شما اضافه می‌شوند و درهای جدیدی باز خواهند شد که به اتاق‌های چالش، اتاق شخصی‌سازی شخصیت و موارد دیگر راه دارند. به‌طور خلاصه، منطقه زندان عملاً به پایگاه اصلی شما تبدیل می‌شود؛ جایی که هنگام مردن (در صورت فعال بودن حالت روگ‌لایک) یا پس از تمام کردن بازی، همیشه به آن بازمی‌گردید. اما «تمام کردن بازی» به این معنی نیست که کارتان تمام شده است.
ساختار مراحل :
با شروع از زندان، مراحل به‌صورت تصادفی ساخته می‌شوند و هرکدام چندین خروجی دارند. هنگام عبور از مناطق مختلف باید نقشه آن‌ها را کشف کنید و در طول مسیر نقاط انتقال سریع نیز باز خواهند شد. این نقاط به شما اجازه می‌دهند آزادانه در نقشه فعلی جابه‌جا شوید، اما نمی‌توانید از آن‌ها برای انتقال به مناطق قبلی استفاده کنید. به‌محض اینکه یک مرحله را «تمام» کنید و وارد مرحله بعدی شوید، دیگر به تمام چیزهایی که پشت سر گذاشته‌اید دسترسی نخواهید داشت. خروجی‌ها نیز به‌وضوح مشخص شده‌اند تا بدانید چه زمانی قرار است یک مرحله را ترک کنید و خروجی‌ای که انتخاب می‌کنید، تعیین می‌کند مرحله بعدی شما کدام خواهد بود.
اگرچه مراحل به‌صورت تصادفی ساخته می‌شوند، اما هر بار کاملاً منحصربه‌فرد نیستند. بخش‌های کلیدی مراحل تا حد زیادی مشابه باقی می‌مانند، بنابراین در هر بار بازی می‌دانید باید انتظار چه چیزهایی را داشته باشید (فقط محل قرارگیری آن‌ها تغییر می‌کند). همچنین از همان ابتدا به تمام مناطق دسترسی ندارید، زیرا برخی از آن‌ها برای ادامه مسیر به توانایی‌های خاصی نیاز دارند.این توانایی‌ها با پیشروی در مسیرهای دیگر بازی آزاد می‌شوند و حتی اگر بمیرید نیز همیشه همراهتان باقی می‌مانند. یکی از توانایی‌های اولیه‌ای که آزاد می‌کنید، به شما اجازه می‌دهد در نقاط مشخصی گیاهان رونده ایجاد کنید و از آن‌ها برای بالا رفتن استفاده کنید. این قابلیت به شما کمک می‌کند به درهای جدیدی برسید که به مراحل تازه راه دارند. این بخشی از گیم‌پلی مترویدوانیای Dead Cells است که باعث می‌شود مسیر عبور شما از مراحل تا حدی به ترتیب مشخصی هدایت شود. با این وجود، در اولین تجربه خود همچنان آزادی عمل زیادی خواهید داشت و این آزادی با پیشرفت در بازی بیشتر هم می‌شود.
در فاصله بین مراحل، یک منطقه کوچک به‌عنوان پایگاه در اختیار شما قرار می‌گیرد که می‌توانید در آن منابع خود را برای ارتقای تجهیزات یا آزاد کردن محتوای جدید خرج کنید. همچنین در همین مکان می‌توانید سلامتی خود را بازیابی کنید یا آیتم‌های درمانی‌تان را دوباره پر کنید. در درجه‌های سختی بالاتر، این منابع محدودتر هستند، اما تا زمانی که حداقل یک بار بازی را تمام نکرده باشید، حتی امکان انتخاب این درجه‌های سختی را هم نخواهید داشت. ولی مناطق بازی چشم نوازه.
گیم‌پلی، مهارت‌ها و ارتقاها :
از آنجایی که Dead Cells یک بازی اکشن است، مقدار زیادی مبارزه در آن وجود دارد. مراحل پر از دشمنانی هستند که اگر مراقب نباشید به‌راحتی شما را از پا درمی‌آورند، اما همین دشمنان زمانی که بدانید چه کار می‌کنید، به‌راحتی تحت سلطه شما قرار می‌گیرند. بسیاری از دشمنان را می‌توان با یک کمبوی ساده از بین برد، اما برخی دیگر نیاز دارند که به حرکات و نشانه‌های حمله‌شان توجه کنید و در برابر ضرباتشان دفاع کنید. بازی از یک سیستم کمبوی ساده استفاده می‌کند و در کنار آن دکمه جاخالی دادن، قابلیت پرش (و ضربه به زمین از هوا) و امکان شلیک و پرتاب سر به سمت دشمنان برای چنگ زدن به آن‌ها و وارد کردن آسیب بیشتر را در اختیار شما قرار می‌دهد. در حالی که بسیاری از دشمنانی که با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید چندان دردسرساز نیستند، بعضی دیگر واقعاً شوخی‌بردار نیستند!
دشمنان الیت (Elite) در واقع مینی‌باس‌هایی هستند که در هر مرحله ظاهر می‌شوند و کشتن آن‌ها پاداش‌های مختلفی به همراه دارد. دشمنان معمولی نیز ممکن است آیتم‌هایی به جا بگذارند، اما احتمال دریافت این پاداش‌ها از آن‌ها کمتر از دشمنان الیت است. این پاداش‌ها می‌توانند شامل پول، سلول‌ها (Cells)، سلاح‌ها، مهارت‌های قابل تجهیز یا گاهی ارتقای ویژگی‌های شخصیت باشند. دشمنان مختلف، آیتم‌های متفاوتی به جا می‌گذارند و هرچه بیشتر در بازی پیش بروید، کیفیت این آیتم‌ها نیز بهتر می‌شود.سلاح‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند که یکی از آن‌ها سپر است. سپر به شما اجازه می‌دهد حملات دشمنان را دفع کنید و از خودتان محافظت کنید، در حالی که سلاح‌های سرد از نظر برد و سرعت حمله با یکدیگر تفاوت دارند. شمشیرها سلاح‌هایی سریع و مناسب مبارزه از فاصله نزدیک هستند، در حالی که ممکن است با یک تبر غول‌پیکر و کند هم روبه‌رو شوید که زمینی را که به آن برخورد می‌کند منفجر می‌کند. کمان‌ها و سایر سلاح‌های پرتابی برای حمله از راه دور طراحی شده‌اند، اما برخی حملات جادویی و ویژه نیز در همین دسته قرار می‌گیرند. در واقع، طیف گسترده‌ای از سلاح‌های مختلف در سراسر بازی مخفی شده‌اند و هرکدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.
علاوه بر سلاح‌ها، بازی به شما اجازه می‌دهد دو «مهارت» نیز مجهز کنید که در واقع آیتم‌هایی برای پشتیبانی یا حمله اضافی هستند. ممکن است یک مهارت برای مدت مشخصی به شما سپر بدهد یا سلامتی‌تان را افزایش دهد، در حالی که مهارت دیگری می‌تواند یک بمب یخی باشد که دشمنان برخوردکننده با آن را منجمد می‌کند. اینکه در هر دور کدام مهارت‌ها را به دست می‌آورید، مانند سلاح‌ها و سایر آیتم‌ها تصادفی است، اما همه آن‌ها واقعاً کاربردی هستند. علاوه بر مهارت‌ها، تجهیزات ویژه‌ای نیز در طول بازی پیدا می‌کنید که آن‌ها هم قابلیت‌های تقویتی یا اثرات پشتیبانی مفیدی در اختیارتان قرار می‌دهند.
در کنار تمام قابلیت‌هایی که تجهیزات و مهارت‌ها ارائه می‌دهند، هر آیتم در بازی می‌تواند اثرات جانبی و پاداش‌های اضافی نیز داشته باشد. این اثرات ممکن است چیزهایی مثل امکان چهار بار پرش در هوا به‌جای یک بار باشند یا حتی قابلیت‌های عجیب‌تری مانند «به آتش کشیدن زمین هنگام راه رفتن روی آن». تمام این اثرات به شما برتری می‌دهند و در مراحل بعدی بازی فروشگاه‌هایی در دسترس قرار می‌گیرند که به شما اجازه می‌دهند پاداش‌های تجهیزات خود را دوباره تصادفی کنید. یکی از کاربردهای پول هم دقیقاً همین است.
مانند سایر بازی‌ها، پول چیزی است که قطعاً به آن نیاز خواهید داشت. در Dead Cells از آن برای ارتقای تجهیزات استفاده می‌شود، اما می‌توانید با آن از فروشگاه‌ها نیز آیتم بخرید. این آیتم‌ها معمولاً از چیزهایی که در محیط پیدا می‌کنید قوی‌تر هستند، اما برای خریدشان باید پول زیادی خرج کنید. درهای ویژه‌ای هم وجود دارند که با پرداخت هزینه باز می‌شوند، اما به شما این امکان را نیز می‌دهند که آن‌ها را با ضربه بشکنید و خودتان محتویات داخلشان را بردارید. نقطه ضعف این کار این است که درها شما را «نفرین» می‌کنند و باعث می‌شوند ضربه بعدی‌ای که دریافت می‌کنید، فوراً شما را بکشد. تنها راه برداشتن این نفرین، کشتن تعداد مشخصی از دشمنان بدون مردن است و این کار همیشه به آن سادگی که به نظر می‌رسد نیست! (به‌خصوص وقتی آن در از شما می‌خواهد ۵۰ دشمن را پشت سر هم بکشید.) از پول همچنین می‌توان برای تغییر توانایی‌های غیرفعال استفاده کرد، البته این قابلیت بیشتر زمانی به کار می‌آید که تصمیم بگیرید آن‌ها را از نو تنظیم کنید.
توانایی‌های غیرفعال با پاک‌سازی مراحل و رسیدن به مناطق بین مراحل به شما پاداش داده می‌شوند. یک شخصیت غیرقابل‌بازی (NPC) به شما اجازه می‌دهد هر بار یکی از این توانایی‌ها را انتخاب کنید و در مجموع می‌توانید حداکثر سه توانایی را هم‌زمان داشته باشید. باز هم می‌توانید با استفاده از پول انتخاب خود را تغییر دهید، اما اگر از همان ابتدا بدانید چه چیزی می‌خواهید، نیازی به این کار نخواهید داشت. فهرست نسبتاً بزرگی از توانایی‌ها برای انتخاب وجود دارد، بنابراین بهتر است گزینه‌ای را انتخاب کنید که فکر می‌کنید در دور فعلی بیشترین کمک را به شما می‌کند.
آیتم‌های قابل آزادسازی :
Dead Cells بازی‌ای است که پر از آیتم‌ها و قابلیت‌های قابل آزادسازی است و بیشتر آن‌ها از طریق سیستم «سلول» به دست می‌آیند. هنگام کشتن دشمنان، ممکن است سلول‌هایی از آن‌ها به جا بماند که می‌توانید آن‌ها را در یک فروشگاه خرج کنید. این کار به شما اجازه می‌دهد سلاح‌های جدید، تجهیزات تازه، لباس‌های مختلف برای شخصیتتان و حتی قابلیت‌های جدیدی برای زندان آزاد کنید. همچنین از همین طریق می‌توانید فضای بیشتری برای نگهداری آیتم‌های درمانی آزاد کنید یا حتی مقدار پول بیشتری را پس از مرگ بازیابی کنید؛ اما این‌ها تنها بخش کوچکی از امکانات این سیستم هستند.
ه‌ها آیتم و قابلیت قابل آزادسازی وجود دارند که با خرج کردن سلول‌ها به دست می‌آیند و بسیاری از آن‌ها به تعداد زیادی سلول نیاز دارند. همچنین می‌توانید تعدادی از سلول‌های خود را به فروشگاه دیگری بدهید که پاداش‌های بهتری ارائه می‌کند، اما فروشگاه اصلی در واقع به شما اجازه می‌دهد خودتان انتخاب کنید چه چیزی می‌خواهید. یکی از قابلیت‌های مفید، آیتم‌های شروع بازی شما را تصادفی می‌کند و نسخه پیشرفته‌تر آن در ادامه، چند مجموعه مختلف از آیتم‌های شروع را به‌صورت تصادفی در اختیارتان قرار می‌دهد. این قابلیت باعث می‌شود تجربه‌های بعدی بازی بسیار آسان‌تر شوند و به این معنی است که حتی وقتی می‌میرید و بازی را از نو شروع می‌کنید، همچنان در حال پیشرفت هستید. این بخشی از چرخه اصلی گیم‌پلی است که باعث می‌شود مردن همیشه به معنای مجازات نباشد. در عوض می‌توانید به آن به چشم فرصتی برای جمع‌آوری سریع‌تر سلول‌های بیشتر نگاه کنید.
اما باز هم این‌ها تنها بخش کوچکی از محتوا هستند. بازی پر از چیزهایی است که باید پیدا و جمع‌آوری کنید و بخشی از لذت آن دقیقاً در کشف چیزهای جدید است. بنابراین، بیشتر از این درباره این موضوع صحبت نمی‌کنم. (نمی‌خواهم تجربه کشف آن‌ها را برایتان خراب کنم.)
رویکرد منحصربه‌فرد به DLC :
مانند بسیاری از بازی‌های دیگر، Dead Cells نیز چندین بسته الحاقی (DLC) دارد. در حالی که بسیاری از به‌روزرسانی‌ها و قابلیت‌های اضافی به‌صورت رایگان منتشر شده‌اند، این DLCهای پولی بازی را به روش‌های جدیدی گسترش می‌دهند... و منظورم گسترش خود بازی اصلی است، نه اضافه کردن چند حالت بازی اضافی.چیزی که DLCهای این بازی را منحصربه‌فرد می‌کند، این است که محتوای جدید را مستقیماً به ساختار مراحل موجود اضافه می‌کنند. درهای جدید و مسیرهای تازه‌ای به مراحل فعلی اضافه می‌شوند که شما را به مناطق جدید می‌برند. این مناطق جدید سپس دوباره به مناطق قبلی متصل می‌شوند، اما گاهی به شما اجازه می‌دهند چیز کاملاً جدیدی را با خود به همراه داشته باشید. چه سلاح‌های جدید باشند و چه یک هیولای کوچک خانگی که دنبالتان راه می‌افتد و چیزها را می‌خورد، همه این قابلیت‌ها به بازی اصلی اضافه می‌شوند.
این طراحی واقعاً جذاب است و باعث می‌شود بازی مانند یک تجربه یکپارچه و متصل به نظر برسد، نه اینکه صرفاً محتوایی اضافی برای بعد از تمام کردن بازی یا یک حالت مستقل باشد. حتی DLC بزرگ‌تر کراس‌اور با Castlevania نیز مراحل جدیدی را به جریان اصلی بازی اضافه می‌کند و سایر قابلیت‌هایی که روی بازی تأثیر می‌گذارند، به‌صورت کاملاً یکپارچه در محتوای قبلی قرار می‌گیرند. در واقع، فقط محتوای بیشتری به بازی اضافه می‌شود و کسانی که عاشق بازی شده‌اند، دقیقاً همین را می‌خواهند؛ مراحل بیشتر و مسیرهای بیشتری برای رسیدن به پایان بازی.
(البته بازی بدون DLC هم همچنان فوق‌العاده است، اما بدون شک DLCها تجربه بازی را بهتر می‌کنند.)
آیا باید این بازی را تجربه کنید؟
پس از بررسی دقیق‌تر بازی و تجربه ده‌ها دور مختلف... همچنان پای حرفم درباره مناسب بودن آن برای «همه» هستم. البته کسانی که طرفدار بازی‌های اکشن سایداسکرولر نیستند، شاید با تجربه این عنوان هم نظرشان تغییر نکند، اما بقیه بازیکنان حداقل باید به تجربه آن فکر کنند.
بازی سبک هنری پیکسل‌آرت زیبایی دارد، موسیقی آن کاملاً با فضای بازی هماهنگ است، مبارزات اکشن سرگرم‌کننده هستند، طیف گسترده‌ای از سلاح‌ها و دشمنان برای استفاده از آن‌ها وجود دارد و مراحل زیادی برای پشت سر گذاشتن در اختیارتان قرار می‌گیرد. هر دور از بازی زمان زیادی نمی‌برد (البته زمانی که بتوانید بازی را به پایان برسانید)، اما روش‌های زیادی برای تجربه بازی وجود دارد و می‌توانید بارها به آن برگردید و همچنان چیزهای جدیدی پیدا کنید. مراحل زیادی برای فتح کردن و آیتم‌های فراوانی برای آزادسازی وجود دارند؛ به‌طوری که به‌راحتی می‌توانید صدها ساعت را صرف بازی کردن آن کنید.
این بازی چیزی جز یک تجربه خالص و سرگرم‌کننده از پلتفرمر اکشن نیست که در قالب مترویدوانیا و در سبک روگ‌لایک ارائه شده است. گزینه‌های شخصی‌سازی به شما اجازه می‌دهند قابلیت مرگ دائمی را غیرفعال کنید تا بازی بیشتر به یک عنوان اکشن خالص تبدیل شود و نوارهای تنظیم درجه سختی و سایر گزینه‌های کمکی نیز تضمین می‌کنند که بازیکنان با هر سطح مهارتی بتوانند از پس بازی بربیایند. کسانی که به دنبال چالش هستند نیز راه‌های زیادی برای افزایش سختی بازی در اختیار دارند و می‌توانند تجربه خود را بیشتر شخصی‌سازی کنند تا دقیقاً همان چیزی را که از بازی می‌خواهند به دست آورند. اگرچه راضی نگه داشتن همه افراد واقعاً غیرممکن است، Dead Cells در تلاش برای انجام این کار عملکرد فوق‌العاده‌ای دارد.
اگر به دنبال یک بازی اکشن سرگرم‌کننده هستید که بتوانید هر زمان خواستید آن را اجرا کنید و مشغول بازی شوید، یا عنوانی می‌خواهید که با امتحان کردن چیزهای جدید بتوانید صدها ساعت در آن غرق شوید... Dead Cells همان بازی‌ای است که دنبالش هستید. قطعاً آن را پیشنهاد می‌کنم و این چیزی است که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم درباره یک بازی روگ‌لایک بگویم.
